Home > Publicaties > Inhoud artikel

Hee, een trein

woensdag 9 september 2009 - Er zijn veel klachten over het geluid van de HSL. Een geluid alsof een kiepwagen grind stort, zo zei iemand. Besluitvormers zeggen dingen als “alles is conform het Tracébesluit”, “de besluitvorming was tien jaar geleden en het is zoals het is”, “wen er maar aan”. Gesuggereerd wordt dat de klagers geen serieuze klacht hebben. Ik ben in de achtergronden van de beweringen van ProRail en de Gemeente Lansingerland gedoken, en concludeer dat men uitgaat van aannames die niet per sé in overeenstemming zijn met de werkelijkheid. Er mankeert verder een en ander aan de besluitvorming. Bovendien kunnen zowel technische ontwikkelingen als landschappelijke bijzonderheden extra overlast veroorzaken voor de mensen die in de wijde omtrek van de HSL wonen. Dat moet worden uitgezocht. Pas dan kan er goede voorlichting zijn en kunnen de treinen volgens plan rijden.

Volgens mij trekt ProRail een te grote broek aan als ze beweren dat het treinverkeer op de hogesnelheidslijn aan de geluidsnormen voldoet.

Verder heb ik de besluitvorming van de Gemeente Lansingerland bekeken. Daarin valt op hoe technisch de discussie is, waarbij wordt gepraat over decibellen, maar geen aandacht is voor in het taalgebruik meer gangbare verhoudingen van geluidssterktes. Een van hun besluiten is het verhogen ergens van de geluidsnorm van 55 naar 59 tot 60 decibel. Dat is niet "+4". Vergelijk het met eieren gooien naar het gemeentehuis. In meer gebruikelijke verhoudingen gerekend komt het neer op niet 55 eieren tegen de gevel, maar 138 tot 174. De maximumnorm is 68 decibel, en dat kun je omrekenen tot 1.100 eieren. Waarvan de gemeente in beleidsstukken zegt dat dat okay is. Wordt de gemeenteraad wel in staat gesteld goed overwogen besluiten te nemen?

En ik kom met wat tips voor nieuwe manieren van meten. Meet niet alleen de bron (trein) maar ook de waarnemer (klagende burger). Want die is minstens zo geloofwaardig als ProRail, het Rijk of de Gemeente.

Als er meer herrie is dan redelijk, moet de gemeente maatregelen nemen om de overlast tegen te gaan. Maar aan de financiële kant hebben ze een maximum gesteld. En als het duurder wordt dan dat maximum mag de gemeente besluiten dat de norm wordt aangepast. Tot 20 maal de vastgestelde redelijke waarde voor herrie. De maximale financiële investering aan isolatiemaatregelen per woning ligt nogal laag. Dus wordt al snel steeds de norm verhoogd. Immoreel, noem ik dat.

*** Update 22/9: ik schreef in een eerdere versie van dit artikel dat de gemeente Lansingerland verplicht zou zijn om al te beginnen met de geluidskaarten. Dat is niet helemaal zo. De Minister wijst gemeenten aan die ermee moeten beginnen, en Lansingerland staat nog niet op het lijstje. Meer hierover in "Herrie in de gemeente".

Categorie: Epistels