 Onderdelen: | Inzet | Uitgangspunten | Beginselen |
Wat wil ik: Inzet
Toen ik net kennismaakte met de zelfkant van de lokale overheid, in 1986, vond ik dat het beter kon. Later werd dat al snel "het deugt niet zoals het gaat". Aan de ene kant heb je de linkse partijen die wonderbaarlijke krachten toeschrijven aan elke overheidslaag, maar uiteindelijk vooral geld schuiven naar organisaties en individuen die dezelfde mening zijn toegedaan als zij, zonder kritisch op prestaties te letten.
Dan heb je de christelijke goedbedoelers die wanhopig een verloren (verlopen?) samenleving proberen vast te houden en ook de overheid zien als een van boven gezonden oplossingenfabriek. En tenslotte de rechtse partijen die wel hoog van de toren roepen over allerlei maatschappelijke problemen, maar uiteindelijk moeten bekennen 1. dat ze te weinig betrokken zijn bij en kennis hebben van de op te lossen individuele probleemgevallen en 2. dat de overheid niet serieus in staat moet worden geacht (en gesteld) om veel van de gesignaleerde problemen op te lossen, wat dan weer tot gevolg heeft dat ze geen vertegenwoordigers (kunnen) hebben in het middenkader van de welzijnsindustrie. Ik chargeer, ik ken uitzonderingen van uitstekende PvdA-ers, liberale GroenLinksers, realistische CDA-ers, maatschappelijk betrokken VVD-ers.
Vóór of tégen deelgemeenten?
Na mijn voeten al wat nat te hebben gemaakt in de VVD van mijn geboorteplaats, ging ik vanaf 1995 steeds meer hand- en spandiensten verrichten in de VVD in Rotterdam Hillegersberg-Schiebroek. Als burger heb je nauwelijks te maken met zo'n deelgemeente, hooguit om je paspoort te verlengen bij de dependance van het stadhuis, maar als je binnen gaat kijken, dan wordt je toch meegezogen in het enthousiasme van al die mensen die samen de interne organisatie vormen: deelraadsleden, politieke bestuurders, ambtenaren, enz. Mijn voorgenomen inzet als deelraadslid was:- Meer waar voor uw geld: een deelgemeente die de moeite waard is
- Eerlijke politiek: spelletjes zijn wel eens leuk, maar het gaat om de zaak
- Betrokkenheid: van mij én van ú
- Gedoe: beter een actieve woordenwisseling, dan passief met stomheid geslagen
Een ding is mij wel duidelijk geworden: ook al maken ze er in de deelgemeenten, net als in veel gewone gemeenten, provincies en rijksorganisaties, regelmatig een potje van, ik kies 1.000 maal voor een deelgemeentelijk bestel waar je een flink deel van de burgers kunt kennen, waar je de situaties zelf kunt kennen, en van de dossiers ook de achtergronden kunt kennen. Het systeem is tamelijk transparant en open. Beter dan een enorm grote verambtelijkte gesloten organisatie waar ambtenaren noodgedwongen (een gemeenteraad van een grote stad kan maar zoveel doen) veel politieke keuzes moeten maken en waar theoretisch alles openbaar is, maar je door flink wat loketten moet om daadwerkelijk van de hoed en de rand te weten, laat staan dat je ook nog werkelijke invloed hebt op onderwerpen die voor jou en je omgeving erg belangrijk zijn, maar niet sexy genoeg voor werkelijke interesse van de volksvertegenwoordigers in de gemeenteraad.
Einde georganiseerde politiek?
Mijn continue hang naar oppositie kon niet anders leiden dan tot vertrek uit de georganiseerde politiek. Als je veel weet van wat er misgaat, maar door het systeem en je partij wordt gedwongen om je mond te houden, dan is er voor mij maar één oplossing. Aanblijven had tot knallende en onfrisse ruzies geleid, die vooral schade zouden doen aan de voortgang, hoe langzaam en 2-stappen-vooruit-1-terug, die ook gaat.
Ik doe de zittende raadsleden geen onrecht, ik geef mijn eigen beleving. Zij hebben waarschijnlijk nog strijdlust en overtuiging genoeg om voort te gaan, en dat is maar goed ook. Ik heb ook de wetenschap dat met de prettige sfeer in de deelraad en het goed opgeleide, enthousiaste, ambtenarenteam en de fris gezandstraalde ambtelijke organisatie, Hillegersberg-Schiebroek er beter voorstaat dan veel andere deelgemeenten.
Mijn politiek testament staat hier.
Ongeorganiseerde politiek?
Maar wat dan. Er blijven toch dingen door je kop gaan. Je blijft in gesprek met allerlei mensen. Inwoners bellen je op als ze ergens mee zitten. Je schrijft af en toe een stukje in de krant. Al in 2000 begon ik op een hoekje van mijn bedrijfswebsite een paar internet-pagina's over lokale politiek. Af en toe was dat niet te verenigen met mijn functies, dus dan lag het weer even stil. Er is een klein groepje lezers dat mij af en toe e-mailt of belt voor commentaar. Maar nu ik weer privé ben, gewoon burger zonder functies, en er toch tekstjes en opmerkingen blijven druppelen, was het tijd een aparte website te beginnen. In december 2007 ben ik verhuisd naar Berkel en Rodenrijs, ofwel de fusiegemeente Lansingerland. Allemaal heel spannend en nieuw. Een fusiegemeente die flink groeit en zal groeien. Waar de komende tientallen jaren de samengestelde delen (Berkel en Rodenrijs, Bergschenhoek en Bleiswijk) de boventoon zullen voeren. Geen deelgemeente met beperkte bevoegdheden, maar een volwaardige gemeente.
Deze website is eigenlijk gewoon een weblog, zoals er zoveel zijn. Ik pretendeer niet meer dan iedere andere ambtloze burger. Ik heb geen ambities in mijn eigen partij, ik ambieer geen politieke functie, ik wil geen nieuwe partij oprichten. Ik wil gewoon af en toe een stukje schrijven. Een soort weblog dus. Lees hier meer over deze site.
